29 september 2019

Kan er een klokkenluidersregeling komen voor bewoners die misstanden aankaarten?

Moedig, dat is Astrid. Donderdag 26 sept 2019 spraken meerdere bewoners met Vrijwilligerscentrale Venzo in bij de stadsdeelcommissie over de hobbels in het subsidieverstreksysteem en - als je goed tussen de regels doorluistert - de machtspositie die aan de ambtenaar is toegekend in dat systeem. Hoor ook onze Astrid in https://youtu.be/3kKr8F0nkFY (ingekorte versie)




Andre Reeder van Venzo bevestigt ''Regelmatig merken we dat er afhankelijk van de ambtenaar verschillende interpretaties zijn''

SDC lid Sandra Grep (GL) kaartte de werkwijze van de ambtenaren aan en vraagt aan het Dagelijks Bestuur (DB) te onderzoeken. Immers het DB is de verantwoordelijke

Ook al geeft Andre nogmaals aan dat ambtenaren heel bepalend zijn in dit proces… En hoe belangrijk het ook is dat ze handelen in de geest van waar het allemaal om gaat. Participatie bevordering ipv ontmoediging.

Het DB geeft gelukkig aan het gesprek aan te willen gaan en dit te onderzoeken

Het wordt hoog tijd. We lopen er in Bilmer Oost vaak er tegen aan dat wat mensen zeggen meer bepaald wordt door hun afhankelijkheids relatie tav ambtenaren ipv door wat ze oprecht denken. En wie zich aan die ongeschreven regel niet aan houdt en zijn of haar mond roert, wordt ontmoedigd, in de ban gedaan, mensen om je heen van desinformatie over je voorzien. En hoe meer je daar publiekelijk je hart over lucht, hoe beter het dat systeem van  relaties uitkomt, want het helpt de rest -die wel meeloopt - in het gareel te houden. ''Zie je wel, iemand die niet mee loopt krijgt het verduiveld lastig.''

Het maakt ook dat minder mensen met je willen samenwerken. iedereen is bang voor zijn of haar eigen activiteitje in een gebied waar immers survival al heel lastig is. Want niet-samenwerken met mondige organisaties is natuurlijk een van de voorwaarden van de afhankelijkheidsrelatie.

In dat licht bezien is dat inspreken en dit schrijven dus geen slimme move. Maar de ommekeer moet ergens beginnen. Overigens is het zeker niet alle ambtenaren hoor, en laten we het niet te persoonlijk maken, Het is misschien meer een cultuur van werken, wellichtoverblijfsel uit de tijd van de grote golf aan immigranten. De ambtenaren namen toen de rol van ouders waar de nieuwkomers , die geholpen moesten worden, dus in de rol van ''de kinderen' kwamen. Voor die tijd en situatie heel begrijpelijk. Maar de kinderen zijn opgegroeid en zoeken nu een partnership, ipv een afhakelijkheidsrelatie, hoe goed ook bedoeld.

Meer met de ambtenaren aan tafel zitten, zoals ook bij het inspreken werd gesuggereerd, zou natuurlijk het omgekeerde van het gewenste effect hebben. Het kan incidenteel dan wel helpen, maar structureel bevestigt en verhoogt het juist hun invloed en daarmee zet je structureel de kar achter de wagen. De echte oplossing is een heel andere rol van overheid tav bewonersinitiatieven. Waarvan we weten dat dit bestuur zich keihard inzet en we dankbaar voor zijn.

En kan er niet een klokkenluidersregeling komen? Voor wie de toorn van het apparaat over zich af durft te roepen door WEL aan te kaarten dat het systeem voor hen niet werkt. We weten er alles van…. Al onze eigen subsidie aanvragen werden verdaagt precies de dag nadat we de participatiestaking uitriepen in de buurt. En alle tegenwind daarna met al diezelfde aanvragen ...tot aan de rechtbank toe inmiddels. Zo ontvingen we geen cent uit het budget voor gebiedsplan Bijlmer Oost 2018 budget terwijl steun aan Hart voor de Kbuurt specifiek in het plan stond.

Het klokkenluidersgevoel is erg groot. En de noodzaak voor een regeling en verandering niet minder.

PS Iedereen haalt het belang van transparantie aan: in dat kader zie ook https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2019/09/transparantie-open-die-black-box.html

PAS OP dit is een zeer ingekorte versie van een langere inspreeksessie die online in haar geheel te zien is via

https://youtu.be/tQfbCwrGuyc

Transparantie: Open die black box! In ieders belang..


Transparantie is een mooi woord. Er is nu al twee keer publiek door het bestuur van de stad toegezegd dat er openheid zou komen over waaraan de financiën voor de gebiedsplannen Bijlmer Oost de afgelopen jaren zijn besteed.

https://youtu.be/Rf6lGID5Q7o 6 dec 2018 op een door stadsdeel georganiseerde Kbuurt bijeenkomst in Eeghi Kerki
https://youtu.be/xZ7kGGWZVD8 25 april 2019 bij inspreken bij de Stadsdeelcommissie


Als er 28 juni 2019 dan maar een wob verzoek wordt ingediend krijgt de indiener 13 september bericht dat er teveel gevraagd wordt....




Is wat gevraagd wordt echt teveel als het gaat om openbaarheid van bestuur?  Is er niets te leveren? Of is er gewoon meer tijd nodig om nog de mooie rapporten te schrijven waarmee in dit stadsdeel zelfs projecten die niets leverden nog de hemel in worden geschreven?

Mensen, ambtenaren (zijn ook mensen !) fouten maken mag! Laten we daar eens beginnen. Wij accepteren dat niet alles perfect is als jullie accepteren dat jullie fouten geen fouten zijn maar we er samen prachtige leermomenten van kunnen maken. En dat we het daar samen over kunnen hebben zonder naar een escalatiemodel te hoeven grijpen zoals een participatiestaking.

Wat we zoeken is een overheid die steeds beter wordt. We willen er zelfs aan mee helpen. Maar het begint wel bij transparantie.

Open dus die black box! In iedereens belang!

28 september 2019

Leermomentje… Íedereen heeft eigen prio's en die zijn niet altijd de mijne en da's ook prima

Dan is het burendag

Dat is zo’n moment dat veel van de actievere en betrokken bewoners samenkomen in hun eigen buurtje

Beter naar hen toe, dan proberen ze naar jezelf te krijgen denk je dan. Een mooi moment om weer even dingen te horen en te delen. Erop af dus.

Vorig jaar hadden we een bakfiets om mee rond te gaan. Dit jaar zonder maar toch nog wat bedacht...een paar jongeren hadden in de ochtend nog geholpen om te printen en plastificeren en zo om soort ‘’roadshow’’ in elkaar te draaien want hoe krijg je in heel korte tijd toch een beetje overgedragen wat we allemaal doen…? Denk in 3 minuten max Wat je ook wilt voorkomen is dat je blijft hangen in het nivo van ‘we moeten het samen doen’. Wat zeker waar en mooi en omarmbaar is… maar hoe komen we daar dan.…. daar schort het nog wel eens aan. Vandaar de gedacht om toch aan te steppen wat we doen voor veiligheid, voor de jongeren, voor Kmidden, voor een andere overheid, hoe we onze organisatie inrichten, hoe iedereen kan meedoen, etc…. en dat in ongeveer 3 minuten. Maar wie me kent, weet dat dat prima lukt...Maar iets heel kort kunnen neerzetten is juist heel veel voorwerk….

BK HArmony house had al vele malen gevraagd eens een keer langs te komen en ik wilde er ook wel echt werk van maken voor ze. Ik was al laat, want toen ik binnenkwam was Dirk al begonnen met zijn verhaal… Arti gaf daarna het perfecte bruggetje...Hoe kwam het toch dat we ‘’hart’’ heten… Laat dat nu net de eerste plaat zijn van de reeks...ik dus in overdrachtmode….


Tot de interventie kwam… De muziek die klaar stond zat op hete kolen… Of ik niet even wilde stoppen... Want er moest eerst muziek zijn...Tjsa…da doe je dan natuurlijk...ook al ben je nog maar 2 minuten van het eind van je verhaal....Wie ben ik.... Maar je denkt ook meteen...okkkk….dus zo liggen de prioriteiten…. Time is a wonderful instrument to show priority ... Je kunt nog zo hard bezig zijn met een metro laten rijden..een Kmidden cocreatie traject van de grond etc. het zit niet bij iedereen in de porien zoals het bij jezelf erin zit...Muziek is ook belangrijker voor anderen..


daar sta je dan...denkend... mensen hebben geen idee hoe hard je hebt gewerkt voor ze om uren materiaal terug te brengen naar een verhaal van maar een paar minuten… in de tijd die ze nodig hadden om de soundcheck te doen had ik mn verhaal al af gekregen… okkkkkkk


Maar later denk je ook...ja....misschien ben ik ook gewoon op de verkeerd golflengte binnengekomen…. in zend mode… en was het beter geweest om op die stoel plaats te nemen en gewoon te zeggen...wat fijn hier te mogen zijn… wie heeft een vraag of wil me wat vertellen… punt.

Het zijn prachtige mensen bij BK Harmony house met hele goede dingen voor onze planeet die ze daar doen … het is ok als iedereen zijn eigen prioriteiten heeft…

Ik ben daarna ook gewoon lekker ook even mijn eigen dingen gaan doen, naar andere buurtjes en nu lekker thuis, een kopje thee gezet en schrijf nu dit verhaal… weer in zend mode..maar ja...wie een vraag heeft of me wat wil vertellen is welkom hieronder een opmerking te zetten… ik luister….



























21 september 2019

We gooien het buurtgeld niet over de buurtbalk

Goed om te weten: We gooien het buurtgeld niet over de buurtbalk….

We hebben dringend edit computers nodig voor KbuurTV, een van de projecten met jongeren van de buurt . Het idee was eerst via Leap tweedehands imacs te kopen. Het is gelukt om bij een bedrijf Lenovo laptops - die in een vervangings slag overbodig waren - gratis te krijgen. Nu gaan we het eerst daarop proberen.



We hebben dringend een mobieltje nodig met een buurtplatform nummer (= 0615386549 overigens) … het idee was eerst om een relatief simpel instap model online te kopen zoals een Samsung A10 van 130 euro. Na rondvragen ontvingen een tweedehandsje van een buurtondernemer die we spraken, voor nop.



Ik vind dit een mooie instelling en iedereen bedankt die hieraan meewerkten.

14 september 2019

Geen right-to-challenge maar right-to-be-supported !

Samenvatting: In alle (raam-)contracten die de overheid sluit met tussenorganisaties moet worden opgenomen dat deze tussen organisaties de buurt- en bewoners organisaties gaan helpen het zelf te kunnen doen. Niet alleen nauw samenwerken, nee, actief werken aan capability transfer, de overdracht van vaardigheden zodat bewoners het zoveel mogelijk zelf kunnen doen .


De overheid heeft contracten lopen met allerlei organisaties die taken voor haar uitvoeren.

Dat zijn bijvoorbeeld Swazoom (het Jongerenwerk in Zuidoost), PBAZO (de buurthuizen), Buurtwerkkamers, etc. Binnenkort moeten die contracten opnieuw worden onderhandeld en ondertekend voor een volgende periode. In al die contracten moet worden opgenomen dat professionele organisaties worden verplicht om  (a) bewoners(-organisaties) te helpen de taken zelf te gaan uitvoeren, en (b) ernaar toe te werken om ze over te dragen aan bewoners(-organisaties).


De voordelen van bewoners die eigenaarschap en nabuurschap op zich nemen, die zelf niet langer consument maar producent van de stad worden, zijn evident. Zij zullen uitdagingen in hun buurt/wijk op een integrale manier aanpakken. De lijnen tussen besluitvorming en uitvoering worden korter. Bewoners worden zelf verantwoordelijk voor verbeteringen. Enzovoort. Niet voor niets wordt een dergelijke lokale aanpak en verantwoordelijkheid onderschreven in het coalitieakkoord voor Amsterdam 2018-2022 en in praktijk gebracht.

Een andere reden, naast de voordelen van bewoners-eigenaarschap, is ook de zwakte van het sturingsmechanisme om goed de bewoners te bedienen. Nu loopt dat sturingsmechanisme vaak via de overheid. Wie is ‘’de klant’’? Nu is dat vaak de overheid waar de overheid bepaald wat voor bewoners goed is. Een directer sturingsmechanisme wordt bv door de buurtwerkkamers betracht. Maar het is een parallele infrastuctuur die naast de buurtorganisatie bestaat, niet de zelforganisatie van de buurt zelf verder helpt, en daarmee eigenlijk ontkracht. Door bewoners het zelf te laten doen is er per definitie een beter sturingsmechanisme.

Een gevleugeld woord inmiddels zijn de buurtrechten. ‘Right-to-Challenge’ is er zo een: het recht om taken over te nemen

Eerder werd al geschreven over het nadeel van een mooi concept als ‘Right-to-Challenge’. (https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2019/02/geen-right-to-challenge-maar.html )

Voortschrijdend inzicht leert ons dat we, als het om partnerschap gaat, niet moeten denken in termen van OF/OF maar EN/EN -- mits het bij EN/EN wel gaat om een partnerschap dat toewerkt naar wat het coalitieakkoord beoogt: de basis -- bewoners -- moeten in kracht worden gezet het zoveel mogelijk zelf te doen. Dat gaat niet van de ene dag op de andere. En dat zal een transitie van macht en middelen vragen, die nooit zomaar tot stand komt. Dit is waar de contracten die worden gesloten met tussen organisaties belangrijk zijn

De professionele organisaties kunnen en zullen een belangrijke rol blijven vervullen. Zij kunnen onder andere ‘schaal’ bieden en professionaliseringscapaciteit leveren. Maar dat moet dan wel op een andere manier dan tot nu toe worden ingezet. Want de inzet door de overheid van professionele tussen-organisaties heeft bewonersinitiatieven in het verleden maar al te vaak verzwakt in plaats van versterkt. (Zie ook: https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2019/08/hoe-stadsdeel-een-criminele-bende-liet-ontstaan.html )

De rol van de tussen-organisaties moet zijn om bewonersinitiatieven te helpen. En dus niet andersom. Dat laatste dreigt steeds weer te gebeuren: voordat je het weet staan er in de contracten die de overheid sluit met de tussen organisaties kreten als ‘nauw samenwerken met bewoners’ -- wat in de praktijk altijd neerkomt op ‘we gaan u horen, en het grabbelton- effect bepaalt wat we van uw input meenemen’.

Dat dus niet meer. Wie kan de ‘lead’ nemen -- daar gaat het bij de buurtrechten om. Het Dagelijks Bestuur (DB) van Stadsdeel Zuidoost heeft bij monde van de heer Dirk de Jager op 6 december 2018 heel helder uitgesproken dat bewoners de lead kunnen nemen. Dat is ook een belangrijk onderdeel van het coalitieakkoord.








Bij de behandeling van de gebiedsplannen op 6 december 2018 in Wi Eegi Kerki vraagt bestuurder Dirk de Jager aan bewoners om de lead te nemen in processen, en zegt daarbij toe dat de overheid bewoners daarbij zal ondersteunen.Video: https://youtu.be/er9ZfoJKCUo


Maar … en dat is een grote ‘maar’ … het is een utopie te denken dat bewoners(-organisaties) van de ene dag op de andere in staat zullen zijn die lead ook te nemen. De professionele organisaties moeten zich daarom inzetten om aan capaciteitsontwikkeling te doen bij bewonersorganisaties die het zelf willen doen. Dat is een andere rol voor professionele organisaties, en die vraagt om een andere mindset. Het begint met de contracten. Aanpassen dus!

13 september 2019

Wat ...als iemand die is neergestoken... een festival organiseert….IMPRESSIVE …


Zaterdag 7 sept 2019 organiseerden onze jongeren hier in de K-buurt, Amsterdam Zuidoost een buurtfestival #Shutdown1104 !

Met de golf van geweld die over ons stadsdeel rolt hadden ze het in het teken van #LetsStopTheViolence gezet. Drie weken geleden werd juist David, een van hen, neergestoken. Neee, je verzint het niet.

Een dag later was hij alweer vanuit het AMC bij ons, artiesten helpen boeken en meer.

Donderdag spraken ze in bij de stadsdeelcommissie en boden de opgehaalde handtekeningen aan...





12 september 2019

’zomaar’’ 4 extra trajecten op je bord in ½ jaar. Waarom hindernisbeperking nodig is. Oftewel: hoe je tot 90-urige werkweken en participatie burnout komt.


Samenvatting: We zijn als buurtplatform het afgelopen halfjaar meer dan de helft van onze tijd en energie kwijt geweest aan dingen waarmee wij extern, ongevraagd, door de overheid, mee zijn opgezadeld. Een paar voorbeelden van het afgelopen halfjaar

(zie voor uitleg de vervolgtekst, dit een opsomming, FTE = Full Time Employee, een volledige arbeidskracht)

#1 Valse start K-midden-traject, politiek draagvlak fixen : 1,5 FTE-maand
#2 K-buurtfestival-perikelen en andere ‘verdeel en heers’-trammelant: 3 FTE-maanden
#3 Experiment met het buurtplatormbudget, politiek draagvlak fixen: 2 FTE-maand
#4 Ontwikkelbuurten budget fysieke/materiële verbeteringen > Ambtenaar viel weg > Als buurt ben je dan collectief geheugen voor de overheid: 1 FTE-maand
 

Dat vraagt dus meer dan een volle FTE erbij voor de EXTRA trajecten die er ineens incidenteel bijkomen..

Naast zulke incidentele zaken is er ook nog de structurele component: energie-weglekkers door de manier van werken  van de overheid die teveel energie vraagt van bewoners(-organisaties). Gelukkig zijn er ook lichtpuntjes

‘’zomaar’’ vier extra trajecten op je bord in een half jaar


#1 Kmidden politiek draagvlak: In het K-midden-traject bleek in maart 2019 ineens dat er al sinds januari 2019 een ambtelijke startnotitie bestond, waarin we aanvoelden dat teksten eruit zou worden aangegrepen (selectief shoppen) om tegenkrachten tegen bewoners-doen-het-zelf te mobiliseren. We investeerden tijd in het creëren van een nieuwe notitie, in goede cocreatie met de ambtelijke staf.

Toch werd juist de eerdere notitie van januari voorgelegd aan de Stadsdeelcommisie, die - zoals door ons verwacht - achterhaalde passages uit die notitie aangreep om eens goed de hakken in het zand te zetten zelfs de G-buurt als voorbeeld te stellen (Zie https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2019/04/midden-in-de-krachtmeting-van-de.html ). Uiteindelijk heeft de Stadsdeelcommissie toch unaniem een positief advies afgegeven, maar politieke handwerk dat wij moesten verrichten om de kwestie recht te zetten, heeft ons naar schatting zeker 1,5 FTE-maand gekost.

#2:Door de overheid gestimuleerde verdeeldheid en parallele infrastructuren. Een gebiedsteam dat verdeelheid zaait in de buurt, in plaats van samenwerking stimuleert. Het Kbuurtfestival is zo’n voorbeeld. We waren al enige tijd bezig een buurtfeest te organiseren. het gebiedsteam zet dan, parallel daaraan, een ander team van bewoners in kracht voor hetzelfde doel. Het gedoe daar met gebiedsteam, in de buurt heeft zeker vier maanden lang de helft van alle energie van ons hele team opgeslokt: Iedere bijeenkomst op K73 begon en eindigde ermee. Capaciteitsbeslag (allemaal onnodige energie): naar schatting 3 FTE-maanden.

#3 Buurtbudget politiek draagvlak Het experiment met het buurtbudget werd door het Dagelijks Bestuur in eerste instantie vooral afgestemd met de leden van de Stadsdeelcommissie (SDC) voor het gebied Bijlmer Oost (vier van de in totaal twaalf SDC-leden). Maar dit onderwerp had moeten worden gedragen door de SDC-leden van de coalitiepartijen in de Gemeenteraad (D66, GroenLinks, PvdA, SP). Rumoer en verzet in de eerste termijn van behandeling leidde ertoe dat we een heel traject moesten ingaan om allerlei zaken die over ons werden gezegd weerlegd te krijgen en de beschadiging aan onze naam en reputatie die dreigde ongedaan te maken en weer politiek draagvlak te krijgen voor dit experiment. Het hele team van Hart voor de K-buurt heeft zich gedurende de zomer (2019) keihard ingezet. Deze ongenode inzet heeft een capaciteitsbeslag van 2 FTE-maanden gekost.

#4 Ambtenaar viel weg, implementatie traject onderuit. Het budget van € 610.000 voor fysieke ontwikkeling van de buurt werd in september-oktober 2018 door ons opgehaald en in november-december met de overheid afgekaart (zie https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2019/03/ontwikkel-je-buurt-traject.html ). Op 8 maart 2019 hadden we de prachtige bijeenkomst in K73 waarin we het startschot gaven voor de implementatie (zie video). Daarna werd het stil, heel stil. De coördinerend ambtenaar ging overspannen naar huis omdat hij de machinaties en verkokerde werkwijze in het overheidsapparaat in Zuidoost niet meer aankon. Er is nu, inmiddels augustus 2019, een nieuwe ambtenaar aangetreden. Deze is van goede zin maar is nog totaal blanco: waar gaat het om, wie is wie, welke belangenafwegingen worden er gemaakt. Je merkt dan dat je als bewonersorganisatie als het ware het institutioneel geheugen bent voor de overheid. We zitten nu al bewonersorganisatie in feite in een ‘opleidings- en inwerktraject’ voor deze nieuwe ambtenaar. Dat doen wij natuurlijk graag, maar we hebben er niet om gevraagd. Deze ongevraagde (maar kennelijk nodige en nuttig) rol als ‘opleider’ van een nieuwe ambtenaar kost ons, Hart voor de K-buurt, naar schatting een volle FTE-maand.





En dan hebben we het nog niet eens gehad over het herstel van de schade aan onze reputatie in de buurt! Immers: er werden, mede door ons via ons participatietraject ( https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2019/03/ontwikkel-je-buurt-traject.html ) aan onze medebewoners mooie dingen in het vooruitzicht gesteld (de extra bankjes, het hondenuitlaatgebied, electriciteit voor de foodtruck etc, kortom, alle fysieke verbeteringen die in de buurt zouden komen voor in totaal die € 610.000,-), en die nu alsmaar niet kwamen. Je geloofwaardigheid loopt deuken op. ook dat vraagt werkl om te hestellen

In totaal ben je als kleine, kwetsbare bewonersorganisatie in een half jaar tijd 7,5 FTE-maand extra kwijt aan alles wat je incidenteel op je afgevuurd krijgt van de overheid

Intussen wil je als buurtplatform nog wel gewoon de dingen doen die echte waarde leveren aan echte mensen in de echte wereld. Zoals een K-festival, WeMakeThe City, de reguliere nieuwsbrief voor de K-buurt (de ‘K-buurt TamTam’), enz. Maar om dat vol te kunnen houden met een extra last van 7,5 FTE-maand in en half jaar ben je dus een voltijd kracht extra kwijt aan overheidsgedoe, en dan vinden ze het raar dat je meer dan tachtig uur per week moet draaien om alles wat er moet gebeuren nog voor elkaar te krijgen.


De ‘opportunity cost’ (ofwel wat we hadden kunnen bereiken als we al die extra tijd hadden kunnen besteden aan wat werkelijk telt voor de bewoners in de buurt) is hoog, maar vaak onzichtbaar. Want datgene wat NIET is gebeurd, zie je ook niet. Zo was een van de doelstellingen van het jongeren-buurtfestival om externe sponsoren aan te trekken voor HiRadio, een netwerk te creëren voor de jongerenactiviteiten in de buurt en #LetsStopTheViolence tot een breder gedragen beweging te maken met een schare aan blijvende support. Mede daarom hadden we een groot scherm op het veld geregeld.





Maar we hadden gewoonweg niet de tijd om sponsoren aan te trekken (buiten de lokale AH en soortgelijken, die we toch al hadden als supporters) - simpelweg omdat we gedwongen waren onze tijd te besteden aan het creëren van draagvlak in de Stadsdeelcommissie (SDC) voor het buurtplatformbudget en het beantwoorden van vragen van de SDC-leden daarover.





Dat de SDC-leden vragen stellen en beantwoord willen zien, is uiteraard hen niet aan te rekenen. Het is niet alleen hun goed recht om dat te doen en te verwachten, het is zelfs zeer ge-eigend. Maar voor ons, Hart voor de K-buurt, als buurtplatform brengt al die communicatie aan en voor de SDC wel een opportunity cost met zich mee, die onvoldoende wordt doorberekend. En dit is maar een zo’n voorbeeld.



Behalve deze incidentele zaken (die dus bijna structureel zijn), is er de structurele component: de wel voorspelbare maar enorme en nauwelijks te dragen werklast die het in gang zetten der dingen met zich meebrengt:


Voor de veiligheids-top die we wilden organiseren, hebben we in januari 2019 -- 5-½ maand voor de datum van de top -- de aanvraag bij het Stadsdeel ingediend. Na veel vragen te hebben moeten beantwoorden (‘voor wie is het bloemetje dat u op het eind wilt geven aan de presenters?’) en meer onnodige vragenwerk, kregen we uiteindelijk twee dagen (!!!) voor de top zelf pas antwoord van het Stadsdeel op onze aanvraag -- en bleek dat slechts de helft van het budget werd toegekend.


Of neem het traject voor de Week van Kraaiennest. In maart 2019 vroegen we belet. 8 april hadden we daar een overlegbijeenkomst met het gebiedsteam over. We hadden toen nog elf weken voor de voorbereiding. Maar de besluitvorming in het Stadsdeelkantoor kostte 10,5 weken, met als gevolg dat wij pas drie werkdagen (!!!) voor de start van de Week van Kraaiennest mondeling het groene licht kregen van het Stadsdeel. Niet werkbaar en zoiets veroorzaakt organisatorische stress in de buurt. wat ook weer heel veel exra tid kost.


Iedereen in Zuidoost die iets wil doen, zit eindeloos en gefrustreerd formulieren in te vullen die niets bijdragen aan het resultaat, Integendeel: door alle werklast en rigiditeit waarmee de Stadsdeelbureaucratie de bewoners opzadelt, wordt het resultaat juist ondermijnd.



Lichtpuntjes zijn er wel. De overheid vraagt procesmatig vaak heel veel aan bewoners: aanvragen, rapportages etc Wij (Hart voor de K-buurt) hebben steeds tegen de overheid gezegd: als je dat vraagt, neem ons dan het werk dat dat kost uit handen, zodat wij ons kunnen concentreren op onze kerntaken. Daar wordt nu inderdaad gehoor aan gegeven, namelijk doordat we twee stagairs hebben gekregen die ons kunnen helpen. ( zie https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2019/09/twee-stagiaires-hoera.html ) Dat is een mooie ontwikkeling. Uiteraard blijven we pleiten voor een echt andere werkwijze (zie https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2018/04/wat-is-agile-werken-purpose-over-proces.html ) in plaats van doekjes voor het bloeden. Maar tot die tijd is het inbrengen van capaciteit een welkome aanvulling en support voor ons.



Ook is er nu buurtplatformbudget. Het valt nog te bezien (het is immers ook een experiment) hoe de rapportage last opweegt tegen andere trajecten waar vooral op foutloos wordt gestuurd en dus weinig doen, maar op papier zit het er goed uit. We gaan het zien

6 september 2019

Twee stagiaires, hoera!

We hebben bij herhaling tegen de overheid aangegeven dat als die veel informatie wil hebben van ons, zij dan ook zelf de capaciteit en kunde levert om daar in te voorzien. Opdat wij ons met onze kerntaken kunnen bezighouden

Het is zover. Er zijn nu twee stagiaires vanuit stadsdeel bij ons gedetacheerd. Die helpen om zowel processen als aanvragen te ondersteunen. Hoera !




18 augustus 2019

Meer ideeen is mooi, en besluitvormingsstructuren, maar het gaat om de uitvoering



Ik ontving onderstaand artikel uit Leuven. Waarin de case wordt gemaakt voor meer burgerparticipatie,

https://www.citizenlab.co/blog/civic-engagement-nl/case-study-een-golf-aan-ideeen-in-leuven/?lang=nl&utm_source=twitter&utm_medium=smp&utm_campaign=blog_nl

De vraag die me dan altijd stel is...in welk deel van de keten?





Het blijkt hier te gaan hier om ‘’een golf aan ideeën’’

Mijn vraag is gedreven vanuit de observatie dat de wereld beter maken vaak niet aan een gebrek aan ideeën of plannen ligt, maar juist mis gaat in (een gebrek aan) de uitvoering. Zo schreef de Ombudsman Metropool Amsterdam Arre Zuurmond :


‘’Horizontaal ordenen, de realisatie stokt

Veel organisaties zijn naar binnen gericht en opereren in een verticale ordening. In de 21e eeuw is horizontaal ordenen effectiever. Zuurmond ziet de horizontale ordening in plannen, goed beschreven. Maar de realisatie stokt. Wij hebben goede plannen, maar geen goede uitvoering.”



Het is juist hierom dat een andere insteek nodig is. meer de de bottom-up approach te nemen, waar bewoners zelf in kracht worden gezet initiatief te ontplooien en producent van de stad ipv consument van de stad te worden.

Hoezo gaat het mis in de uitvoering?


Een ‘’mooi’’ voorbeeld is de 610.000 euro fysiek verbetergeld vanuit ‘’ontwikkelbuurten’’ die participatief door de buurt is verdeeld. Dat proces vond plaats sept en okt 2018. Dit is keurig door de buurt uitgevoerd. zie oa blogpost https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2019/03/ontwikkel-je-buurt-traject.html  Daar kwam een wolk aan ideeën uit, en een plan en heeft tot groot applaus geleid over de manier van werken, vormen van participatie etc.


We zijn nu bijna een jaar later. Er is nagenoeg niets uitgevoerd. Alle inspanningen hebben tot nu toe slechts tot een nieuwe werkelijkheid op papier geleid, maar weinig verandering in de echte wereld voor de echte mensen.


De reden ligt in de verkokering van de overheid waardoor er allerlei blokkades zijn in de uitvoering. Het gevolg is dat de link die mensen zouden kunnen hebben tussen ‘’ik heb een idee en er wordt echt naar me geluisterd’’ inmiddels wegvloeit. En we daarmee in het oude participatie-gevoel Zuidoost: ‘’Roept u vooral wat, we willen u graag betrekken.’’ eerder versterken dan verminderen.


Recent is er wel een eerste dingetje opgeleverd. Een stroompunt zou worden aangelegd aan de Bontekraaikant voor de foodtruck en evenementen. De plek hadden we in het voorjaar samen met het uitvoerend buro bepaald. Deze week kwam een email dat er een stroompunt punt/put was aangelegd. We gingen kijken. Helaas niet op de juiste plek. Ook hier speelt de verkokering van de overheid ons parten. Het is maar een voorbeeld.







En zo zijn er legio andere voorbeelden te geven. Iets simpels als een container adoptant (bewoner) die wordt geconfronteerd met de zoveelste ambtelijke wisseling, etc. Het apparaat is te complex geworden.


Terug naar Leuven: De proces-focus van de overheid maakt dat ze graag inzet op het democratiseren van besluitvormingsprocessen. Maar een veel groter verandereffect zal komen van een wezenlijk andere insteek: een overdracht van uitvoering naar het bewoners. Van een herbalans van de representatieve democratie naar contributieve democratie ( Zeg maar de doe-democratie) Laten we vooral de zorgenergie van bewoners aan wakkeren en ze de tools geven meer zelf op te pakken. Zal dat 100% goed gaan?  natuurlijk niet. Zie ook deze blog over interne hobbels bij bewonersinitiatieven. Maar netto meer dan wat alle energie en financiën nu oplevert.

Bewoners zijn probleemeigenaar, hebben korte lijnen, denken en leven integraal,horizontaal etc. Die zijn echt resultaat gedreven, anders haken ze simpelweg af, dan gaan ze andere dingen met hun leven doen.

Waar de overheid weliswaar ook zegt voor resultaat te gaan, maar uiteindelijk altijd kiest voor proces en legitimering als belangrijker dan echt resultaat.




17 augustus 2019

Hoe het Stadsdeel een criminele bende liet ontstaan, en nu ...

Samenvatting: We zijn nu meer dan twee jaar bezig met de jongeren in de buurt vanuit Klieverink 73 en met veel tegenwind proberen te bouwen aan de kern van een talentontwikkelplek voor hen. Daarbij zijn we steeds ontkracht door stadsdeel , door in-actie en concrete tegenactie, Financiën ontzegd, kansen de kop in gedrukt. De jongeren moesten en zouden naar het buurthuis bij Swazoom, het officiele jongerenwerk in Zuidoost. Het gevolg is dat precies diezelfde jongeren die wij in huis hadden maar niet konden bieden wat nodig was, nu de criminele bende van de buurt zijn gaan vormen. Een door stadsdeel zelf gecreëerd probleem wat voorkomen had kunnen worden. Waar de buurt nu de wrange vruchten van plukt. Een ander zorgmodel is nodig






Wie ons kent, weet dat we al tijden bezig zijn met prioriteit nummer 1 van de buurt: de jongeren.







Toen Hart voor de K-buurt de beschikking kreeg over de ruimte in Klieverink 073 (‘K73’), zijn we meteen aan het werk gegaan om daar samen met de buurt faciliteiten voor jongeren uit de buurt te creëren. En dan hebben we het niet over jongeren die een stropdas dragen. Wat voor faciliteiten? Denk aan een studio, aan ‘rolmodellen’, begeleiding, structuur, muziek. Dit moest een voorloper worden, de ‘ziel’ van een meer permanente sociale infrastructuur voor een jongerenfaciliteit die jongeren niet ziet als een probleem, als jongeren die opgevangen moeten worden, maar als talent dat ontwikkeld kan worden. Dat wilden wij zijn: een springplank voor talentvolle jongeren (zie www.bit.ly/1104urbaninternational), een faciliteit die op de frequentie van de jongeren zit, die jongeren als klant heeft en niet de overheid als klant.

Dat was ongeveer twee jaar geleden. Zie deze foto’s van een aantal van die jongeren van die tijd.





Ondertussen werd ons elke faciliteit en ondersteuning ontzegd. De aanvraag voor KbuurtTV, etc etc werden allemal afgewezen. een sterker voorbeeld nog: wij wilden bijvoorbeeld Dherl Deekman en zijn project Toekomstmuziek aantrekken.  April 2018 zaten we daarover met hem en de gebiedsmakelaar om de tafel. Pas na lang aandringen ontvingen we op 6 december van dat jaar (2018) -- Jawel, dezelfde dag dat het DB bewoners vraagt de lead te nemen in processen -- het antwoord. Wat we eerder al mondeling hadden gehoord, werd nu formeel bevestigd: Dherl Deekman mocht het alleen doen als het niet bij ons in huis (in K73) gebeurde, maar in het buurthuis van Swazoom, het ‘officiële’ jongerenwerk. Het Stadsdeel wilde koste wat het kost alles dirigeren naar dat buurthuis en ons, de buurtenergie, ontkrachten. Zie de correspondentie (volledige e-mails) onderaan deze blog.


Van Hart voor de K-buurt aan Gebiedsteam, 16 november 2018



Van Gebiedsteam aan Hart voor de K-buurt, 6 dec 2018 (jawel, dezelfde dag dat het DB bewoners vraagt de lead te nemen in processen!)





Inmiddels zitten we als buurt met de door het Stadsdeel gebakken peren: er is een criminele bende ontstaan. Dezelfde groep jongeren die twee jaar geleden nog te redden was, is afgegleden en vormt nu probleem nr. 1. AT5 gaf er recent aandacht aan: https://www.at5.nl/artikelen/196598/wat-is-de-rol-van-drills-bij-fatale-steekpartij-zuidoost-ze-praten-niet-alleen-over-steken-ze-steken-echt





Wie treffen we in deze video van AT5 aan? Precies. Dezelfde jongeren waar we twee jaar geleden mee bezig waren om juist te voorkomen dat ze zouden afglijden naar de criminaliteit -- maar ten aanzien waarvan het Stadsdeel ons eerst meer dan een half jaar liet wachten, om ons vervolgens alsnog de deur te wijzen en ons alle (ook financiële) mogelijkheden te ontzeggen.





Het gaat er hier nu even niet om welke van de jongeren in de eerste 4 afbeelding hier te zien zijn. (De professionals zullen hen wel herkennen.) Uit eigen ervaring weten wij dat het om meer gaat dan alleen een een video maken. Er gaat inmiddels een harde kant achter schuil. Zelf heb ik bij de rechtbank met een van hen meegemaakt dat het om een afglijdend pad gaat.




De meest wrange issue is misschien wel dat de jongeren het zelf eigenlijk ook niet willen. Zij zitten in een soort systeem waarin alles leidt naar criminaliteit …

Maar zelf zitten we dus ook in zo’n ‘systeem’...Iedereen wil het goede en toch gebeurt het niet totdat het slecht is geworden.

Begin 2018 hielpen we de jongeren om zich te presenteren, op hun eigen manier.





We hebben ons gemeld bij de politiek en kregen op 28 februari 2018 de handen op elkaar voor een dergelijke jongerenfaciliteit tijdens het verKiezingsdebat






Eind maart 2018 zaten we bij de gebiedsmanager voor de K-buurt, die op 4 april de gebiedsmakelaar bij ons liet langs liet komen en aan wie wij vervolgens onze plannen uitlegden en om steun en samenwerking vroegen.


Pas een half jaar (!) later, op 8 oktober 2018, konden we -- na lang aandringen -- op gesprek komen bij het Stadsdeel met Bestuurder. Dat was een positief en constructief overleg en werd een traject overeengekomen.







Nadat wij op 8 oktober 2018 deze traject outline overeenkwamen met bestuurder Dirk de Jager, hebben wij acht maanden (!) geprobeerd in gesprek te komen met de ambtenaren die samen met ons dat traject moesten gaan uitvoeren. Maar we hoorden steeds niets.  Inmiddels waren anderhalf jaar verstreken - en zijn de jongeren afgegleden naar de criminele schroothoop. Onze e-mails werden niet eens beantwoord.

Tot recentelijk. Of we ons alsjeblieft hals-over-kop 16 juli 2019 wilden vervoegen bij het Stadsdeel, afdeling ‘Jeugd’. Om te horen dat er al plannen waren omdat zich een criminele bende voor het buurthuis heeft gevormd. Tsja … die jongeren kennen we dus. Dat zijn dezelfde jongeren die door stadsdeel naar het buurthuis en Swazoom werden verwezen. Nu komt er een noodopvang jongerenkeet. Gerund door Swazoom.

Het kan ook anders. Het is niet dat we niks kunnen. Deze zomer kregen we voor het eerst een beetje financiën, via het buurtplatformbudget, en daarmee voor het eerst de gelegenheid WEL zelf wat te doen en te beteken. Wat hebben we van de grond getrokken, samen met de jongeren van de buurt? Een festival dat door de jongeren zelf in het teken van #LetsSTopTheViolence is gezet. Dit festival heeft brede waardering gekregen, en er wordt nu zelfs gevraagd of het naar andere gebieden kan worden ‘geëxporteerd’. ( https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2019/09/Shutdown1104-LetsStopTheViolence.html ) De buurt kan meer dan je denkt.



Dat is het soort aanpak, vanuit hart voor de buurt, die overal lijkt te worden gewenst. Maar dan is ook nodig dat er een andere insteek en houding komt ten aanzien van de inzet van de buurt en de rol van de tussen-organisaties die voor de buurt zorgen. Zie ook de blog https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2019/09/geen-right-to-challenge-maar-right-to-be-supported.html


Illustratie: emails waarin 

(overigens is 6 dec, de datum van het antwoord, dezelfde avond waarop de buurt werd gevraagd zelf de lead te nemen in processen https://youtu.be/er9ZfoJKCUo )











11 augustus 2019

Interne obstakels mbt commoning



Iemand uit de commoning beweging vroeg me een aantal interne verleidingen en afleidingen te noemen waardoor het zo lastig kan zijn die commoning, en dan even los van voor de hand liggende externe zaken als het moeten werken met je handen op je rug gebonden, zonder geld, wezenlijke macht etc vorm te geven. Maar meer intern, wat er in de mindset van de mensen als uitdaging zit. Ik benoemde de volgende:

#1 nog denken als overheid
#2 blijven hangen in/te hoge focus op ‘’proces’
#3 ‘’Top-down’’ in de Kbuurt nog sterk aanwezig en te vaak omarmd
#4 De verleiding te denken dat het allemaal zonder een stukje leiderschap kan of moet
#5 Verleidingen qua tijd die zorgen dat andere zaken steeds weer prioriteit krijgen
#6 De verleidingen van mensen om tegen de groep te zeggen ‘’dat of dat moet’’ gedaan worden.

#1 nog denken als overheid -

Ik merk dat de eerste neiging van veel bewoners hier is om meteen een mini-overheid te bouwen. Zeker nu we geld krijgen . Ze halen al gauw dingen als ‘’integriteit’’ door elkaar met ‘’veel bureaucratie’’ Het liefst willen ze een duplicaat bureaucratie inbouwen dan is er nergens risico. En liefde voor tekst, veeeeeel tekst. Zodat we elkaar straks alleen nog maar bezighouden met het lezen en corrigeren van elkaars texten. Met al net zo overheids-verwrongen namen als ‘’handelingskaders’’ etc etc. Het heeft zeker een marginale meerwaarde, maar net zo goed een cost of complexity die die meerwaarde teniet doet. Meer bezig met/voor legitimering dan met echte waarde toevoegen voor de klant=bewoner. Totale focus op risicomijding en fouten minimalisatie ipv energie steken in hoe om te gaan met risico en fouten als leer kadootje te zien. Ik snap de hang naar houvast als je uit een situatie komt of zit waar alles onzeker is, zelfs of je morgen te eten hebt. Het is alleen zo vaak een fake-security (zie het filmpje van Kas Burger )

#2 blijven hangen in/te hoge focus op ‘’proces’’

 ipv proces dienstbaar aan de mensen en echte directe waarde toevoegen voor de mensen. eel praten over doen als substituut voor doen. Er zijn mensen die gewoon het liefst met zijn allen alleen maar in praatgroepjes willen zitten. Ik ben er inmiddels achtergekomen dat dit voor een deel van de mensen die teveel tijd hebben, pensionado’s etc misschien zo is, het merendeel wil echter dat als ze vrijwilligers tijd inzetten, dat dat maximaal resultaat oplevert ergens. Proces is natuurlijk erg belangrijk. Maar op de juiste manier en proporties.

#3 ‘’Top-down’’ in de Kbuurt nog sterk aanwezig en te vaak omarmd 

Veel mensen die het zelf niet weten, lopen als eerste naar de overheid met de vraag ''hoe of wat moeten we het doen''. Soms ook in de hoop zelf in het zadel te worden gehesen zo. In plaats van het elkaar op pad en onderzoek te gaan hoe we het als bewoners samen zelf kunnen. Terwijl we een overheid hebben die te vaak mensen bij elkaar zet die de opdracht krijgen het samen te moeten doen maar helemaal niet kunnen of willen samenwerken.  En zo juist het commining uit elkaar speelt.

Veel mensen in deze buurt, dat is ook heel verklaarbaar vanuit de achterstandssituatie hier, zijn vooral bezig met ‘’overleven’’ = geld husselen en ‘’wordt ik wel gezien’’ Het is bijna een soort minderwaardigheidscomplex in deze buurt die vaak wordt overgecompenseerd door belangrijk te moeten worden gevonden. Iedereen wil scoren, maar wie wil de ‘’assist’’ geven?

Het probleem met top-down hier is dat het gebiedsteam willen en wetens mensen bij elkaar zet voor een opdracht waarvan ze weten dat die niet goed zijn in samenwerken. Maar ze wel een grote $$$ vis voorhangt. De verleiding voor dat soort buurtbewoners zal toch zijn te gaan voor fame en geld, ook al komt de gemeenschap er als totaal door op achterstand. In hun achterhoofd weten ze ook wel dat ze gebruikt worden door ‘’het systeem’’ om het initiatief van onderop te ontkrachten. Maar ja, hoe heerlijk is het niet even belangrijk gevonden te worden.

Bij zelforganisatie van onderop kunnen we zelf bepalen hoe we het doen met wie. Dat is waarom het gebiedsteam dat niet wil, en steeds als we een initiatief bouwen en succesvol dreigen te worden, er weer tussen door komt en een paar pionnen van hen - die het meest onwerkbaar zijn om mee samen te werken, injecteert en aan tafel zet als voorwaarde voor XYZ (?vergunning?, subsidie/ etc noem maar op…)

#4 De verleiding te denken dat het allemaal zonder een stukje leiderschap kan of moet.

 Er is de energie, het hout, maar er is ook het vonkje wat het aansteekt. En er is nog meer nodig. Van de schakels in een keten kun je niet zeggen dat de een of de andere belangrijker is, maar ze moeten er wel allemaal zijn. Leiderschap is voor veel mensen een lastig onderwerp omdat het redelijk ongrijpbaar is (Komt weer dat overheidsdenken boven, daar past leiderschap al HELEMAAL niet in want iedereen is hetzelfde, toch?) Mensen denken graag dat er geen leiderschap nodig is. Ik zie het in een ander licht: de vraag is alleen wat voor leiderschap, ‘’dienend leiderschap’’ (how can i help) of ‘’egoïstisch leiderschap’’ (wordt ik wel gezien).

#5 Verleidingen qua tijd die zorgen dat andere zaken steeds weer prioriteit krijgen, 

Voor veel mensen blijft ‘’de community’’ ergens onder aan de prioriteiten rij bungelen. Mensen kunnen als ‘’free-rider’’ gaan meeliften.

Afspraken niet worden nagekomen. Mensen spreken heel graag wat af, (iets te doen, op te leveren etc) maar vinden dat ze met het tonen van hun wil daartoe eigenlijk al wel heel veel gedaan hebben. Zeker in een buurt als deze waar mensen niet zo’n hyper georganiseerd leven leidden via een agenda maar ik sta toch nog steeds weer versteld hoe op de meest belangrijke moment en afspraken er totaal onverwacht voorrang gegeven wordt aan iets anders. elke week kan ik een mooie lijst maken van
  • ‘’sorry, ik was even in slaap gevallen -
  • mijn schoonmaker thuis was nog niet klaar en toen moest ik bij hem blijven
  • Mijn buik doet raar/kramp (dat kan natuurlijk maar als er drie weken lang steeds een andere klacht is, wordt het lastig)
Er zitten voor iedereen dezelfde 24 uur in een dag, dus geen tijd hebben is een kwestie van geen prioriteit. We moeten ermee leven dat alles wat mensen al willen geven van hun tijd en energie aan de gemeenschapsbouw natuurlijk prachtig is. Er kan natuurlijk altijd wat tussen komen, maar de echt serieuze mensen komen dan vervolgens uit eigen beweging met een alternatief om de misgelopen tijd in te halen.

Ik heb geprobeerd, juist om deze reden, een systeemchange bij stadsdeel; buurtbewoners die betaald kunnen worden. Dat is nu gelukt. Ik heb nu diverse malen, als een soort experiment, dit instrument ingezet. Wat blijkt: Blijft net zo lastig. (onderwerp van andere blog)

Je maakt echt heeeel specifieke afspraken, volgt ze ook op, vraagt mensen zelf met tijdsplanningen etc. te komen en toch zijn er altijd weer de dingen nabij huis, family die de voorrang krijgen ipv de community at large.

#6 De verleidingen van mensen om tegen de groep te zeggen ‘’dat of dat moet’’ gedaan worden.

Heel goed weten wat anderen zouden moeten doen. Ik ben inmiddels van het bordjes ophangen overal “als u vind dat iets gedaan moet worden, heel graag, doe het vooral!


Het is heel interessant hoe iedereen zichzelf graag in de meebeslisser rol zet of ziet, zonder de handen te willen vuil maken (Zie ook #2 blijven hangen in proces) Een van de mooie dingen van de doe-democratie is dat er veel minder afstand zit tussen beslissers en uitvoerders. Waar die in de representatieve democratie JUIST uit elkaar zijn gehaald. Juist omdat er daar zo vaak een aparte groep is die beslist, en een andere die dat dan moet gaan uitvoeren, is vervolgens de intrinsieke motivatie weg, het probleem eigenaarschap, de wendbaarheid etc etc. en zijn we weer in een soort mini-overheid beland, waar in zuidoost al jaren de overheid keek naar bewoners als de uitvoerders van de agenda van de overheid. Heeft dus ook te maken met verleiding #1

+++++

Er zijn natuurlijk nog vele vele andere, zoals onnodige juridisering etc maar ik laat het even bij deze 6

25 mei 2019

K-buurt in de lead om bewoners weer stem te geven

In de Kbuurt zijn we er trots op dat we concreet bezig zijn met eeen beweging van onderop. Dit artikel van het Parool is een mooi voorbeeld. Niet alleen ''hoe zorgen we dat mensen een stem krijgen die er toe doet'', maar ook dat de stem gehoord wordt van mensen en groepen die vaak overstemt worden of niet gehoord.

Daarom hielden we in februari 2018 een participatiestaking...( https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2018/11/geschiedenis-van-de-staking-in-het-kort.html ) . Daar werd door het stadsdeel toen een onderzoek door de HvA over ingezet. Ook de UvA hield een onderzoek waarbij de buurt zelf aan het woord kwam. Dit artikel gaat daarover...
 


Voor wie geïnteresseerd is wat er uit kwam zie: http://bit.ly/1stebevindingenparticipatiehoorzitting en de uiteindelijke resultaten werden gepresenteerd in november 2018: http://bit.ly/aanbevelingenuvahvakmidden , en nav de presentatie daarvan https://hartvoordekbuurt.blogspot.com/2018/11/een-historische-stap-voorwaarts_7.html








28 april 2019

Midden in de krachtmeting van de systeem transitie?



Donderdagavond 25 april was een bijzonder moment in de stadsdeelcommissie Zuidoost. De Kbuurt in de frontlinie van de systeemtransitie. Nu bewoners van de doe-democratie eindelijk een tegenkracht weten te vormen en een factor van belang worden in een poging tot systeemverandering, meer contributieve democratie, komt het systeem van de representatieve democratie in tegenactie, bang als men kennelijk is dat er daadwerkelijk een transitie van macht naar de onderkant van de samenleving gaat. 



In de Kbuurt lijken we bovengemiddeld succesvol om - door krachten te bundelen en een professionaliseringsslag via bewonerscollectief Hart voor de Kbuurt - meer stem en kracht te geven aan het bewonersinitiatief van onderop. Iets wat het coalitie akkoord van D66, PvdA, GL en SP ook expliciet beoogt.

Waarom wil men dat terugdraaien?  Is er dan iets mis gegaan in de Kbuurt? Hoe is de Kbuurt de afgelopen jaren er slechter van geworden? Volgens mij hebben we juist iets neergezet waar anderen als voorbeeld naar kijken. Bomvolle zalen bij buurtbijeenkomsten, kerngroep die keihard en enthousiast samen aan het werk is. geheel nieuwe mensen die zich aan het inzetten gaan voor de buurt, uit alle groepen die je kunt bedenken, een organisatiestructuur via de bewonerscomplexen die institutioneel robuust is. De opzet van een formele organisatie met expliciet checks en balances en een speciale ''raad voor integriteit en transparantie''. Etc


Kennelijk worden ze er bang ipv blij van in de Stadsdeel commissie. Zie hier wat een aantal leden van de Stadsdeelcommissie als concept advies schreven nu voor ligt dat we zelf aan de bak zouden mogen voor het Kmidden traject waar we met veel bloed, zweet en tranen samen voor op de bres zijn geweest. Ze vragen in dat concept-advies om actief meerdere actoren naast elkaar aan het werk te zetten ipv het krachten bundelen wat we nu doen. En vragen de kerngroep G buurt als voorbeeld te nemen hoe we zouden moeten werken.

De notitie waaruit in het advies wordt gerefereerd is selectief geshopt en een overblijfsel uit de tijd van schurende relaties met de ambtenaren nav de participatie staking. We weten allemaal, en we hebben dat ook eerder benoemd en gedocumenteerd, dat er idd schade aan de sociale cohesie is ontstaan door hoe de overheid hier te werk is gegaan. We hebben inmiddels, in goede co-creatie met de ambtelijke staf, een nieuwe versie van deze notitie het licht doen zien. En zijn hard aan het werk de sociale schade te helen die is ontstaan door hoe de overheid vaak te werk gaat in ons gebied.


concept advies:




Maar wat wil iedereen dan? Iedereen vraagt ons steeds vooral samen te werken. Dat doe je dan en dan is het kennelijk ook weer niet goed? Terwijl we zo veel energie investeren in samenwerking in de buurt tot stand te brengen, in buurt brede communicatie op gang te brengen, op informatie transparant te maken en delen voor iedereen, buurtbreed. De buurt op de kaart te zetten, meer graden van vrijheid en invloed en voor iedereen te bevechten, zorgen dat we niet schaarste verdelen maar meer kansen de Kbuurt binnen halen, Zorgen dat buurtbewoners betaald kunnen krijgen voor inzet zodat hun inzet voor de buurt duurzaam kan gaan zijn, expertise weten aan te trekken die ons als bewoners van dienst zijn, continu nieuwe mensen scouten en coachen om zich in te zetten voor de buurt. meer zorg-energie mobiliseren. infrastructuren scheppen voor samenwerking. Een buurt is simpelweg te klein om concurrende partijen in kracht te gaan zetten. SamenSterk SamenKbuurt.


Daarnaast: We weten ook dat als je uberhaupt als buurt aan de bak wilt tegen/met een partij als de overheid en haar representatieve democratische instituties en manier van werken met oneindige resources, uithoudingsvermogen, ondoorgrondelijke eindeloze dossiers, informatie-overload, mensen die aan het eind van de maand gewoon te eten hebben, no matter what, dat, wil je enige kans op tegenwicht hebben, je wel krachten MOET bundelen in een buurt.


Volgens het concept SDC advies zouden er meerdere partijen in kracht gezet moeten worden. ‘’Verdeel en heers’’ noemden de insprekers dat al donderdagavond http://bit.ly/insprekenmiltonjones’ Te vaak is vanuit de SDZO politiek ingezet op een verdeel en heers strategie in de buurt.’’


Volgens het concept SDC advies is de kerngroep G buurt een voorbeeld. Met alle respect, niets ten nadele van hun inzet en de fijne mensen die het zijn, maar dan vraag je dus Hart voor de Kbuurt te stoppen met zaken als de wekelijkse nieuwsbrief de KbuurtTamTam, met innovatie te plegen en je vraagt ons een speler te worden die in de buurt onbekend is en die vooral dingen lijkt te doen zoals vanuit het gebiedsteam worden aangereikt en aaibaar worden gevonden, in zekere zin een soort verlengstuk van de overheid?


Wat we donderdag in de SDC zuidoost zagen is niets minder dan onderdeel van de strijd die gaande is in een de grotere transitie die niet alleen nodig is, maar ook volgens het coalitieakkoord plaats zou moeten vinden. Meer macht overdracht naar het maatschappelijk initiatief en zelforganisatie van onderop. Maar als dat dan ook echt dreigt plaats te vinden, dan worden politiek en overheid kennelijk ineens heel schuchter.


En is de eerste intuïtie van de politiek lijkt om vooral de ontluikende macht van de doe-democratie op te breken, in plaats van hen te ondersteunen hoe nog beter samen te werken, effectief te worden en resultaat te kunnen leveren.


En de overheid? Die liet de intern reeds afgekaarte, enkel ambtelijk gemaakte notitie, prevaleren boven de co-creatie versie gemaakt met de buurt, welke pas na lang aandringen op de dag zelf online werd gezet in de online SDC agenda. Ook niet slim. Daarmee geef je het signaal ''je mag met ons spelen in de zandbak, maar daarbuiten regeert het systeem'' En dat systeem doet er alles aan om ons vooral in die zandbak te houden.

.

Het SDC concept advies werd overigens pas om half negen, nadat de gelegenheid tot inspreken was geweest, online gezet. Het systeem kent vele manieren die geheel legitiem zijn maar toch steeds weer hindernissen opleveren
.

We blijven hopen op gekozenen-door-bewoners die durven opkomen voor de kracht vanuit bewoners en het samenwerken stimuleren. Want zeg nu zelf...heeft ''het systeem'' het zo goed gedaan de afgelopen jaren?  Maar liefst alle 3 de DBérs hebben participatie in hun portefeuille. Zegt dat niet genoeg? Leg je oor te luisteren in Bijlmer oost en overal hoor je klachten over de verdeel en heers cultuur en de strurende top-down overheid. Zitten de bewoners in de SDC er voor de bewoners waar het devies is ''geef ons de kans het eens zelf te doen, maar bindt dan niet meteen onze handen op onze rug'' of inmiddels teveel voor ''het systeem'' waar risicobeheersing, legitimering, verkokering, etc zo voorop staat dat bewoners al jaren klagen en velen totaal afgehaakt zijn.

De stemming is uitgesteld. 9 mei vervolg.

PS Transitiemodel: zie ook https://youtu.be/g19QR2U5Z1Y




6 april 2019

Van ''pull'' naar ''push'' geldstromen











Laten we ons realiseren dat het aanvragen van geld op zich een hele barriere kan zijn, Voor de ‘’systeemwereld’’ klopt het: als je geld wilt kun je het aanvragen en dan is daar een proces voor.

In de echte wereld maakt dit het heel lastig juist voor de doelgroep die het meest steun kan gebruiken . We hebben dit recent weer meegemaakt met Fonds voor Zuidoost waar we zelf  ''schrijfhulp'' hadden geregeld - envan niet de minste kwaliteit - die er toch niet uitkwamen. (zie brief hieronder) 


Waar ik voor pleiten is ook een ander systeem: een omdraaien...van ‘’pull’’ (kunnen aanvragen) naar ‘’push’’ (gespot en ondersteund worden) support . In de ontwikkelingssamenwerking inmiddels een beproefd concept om de achterkant vd maatschappij te ondersteunen..



Brief aan fonds voor Zuidoost dd 31 maart 2019

beste mensen



We doen best veel bij Hart voor de Kbuurt. Zo ondersteunen we HiRadio en andere jongeren programma’s. Nu vallen die financieel een beetje om (eufemisme) , eigenlijk al 4 jaar lang dat ze goed bezig zijn. Die gasten werken lange dagen bij oa KFC en stoppen toch nog elke minuut en cent die ze vrij kunnen spelen in het helpen van jongeren uit de buurt. Ze zijn net weer aan het begin van een nieuwe batch DJ’s die ze willen gaan trainen, jongeren uit de buurt die ze een perspectief willen geven. Maar alles hier valt een beetje uit elkaar voor hen. Routers die de wifi moeten regelen, sloten op deuren die moeten voorkomen dat apparatuur gestolen wordt, koffie om de gasten aan te bieden, ga zo maar door.



Ik dacht dus aan Fonds voor Zuidoost. Ook vanwege een recente fijne kop koffie met Johannes die daar nog eens op wees. Ook omdat de indruk was blijven hangen vanuit de ZOmeetup dat het een heel simpele aanvraag zou zijn, een paar vragen invullen en klaar. Ik zag een deadline voorbij komen voor maart en ben in actiemode gesprongen om voor hen ‘’ invulondersteuning’’ te mobiliseren. Ze zijn super goed in hun kernactiviteit, maar schrijven is hoofdpijn en een stap te ver voor ze. Mensen zoeken geen workshop fondsen schrijven, ze willen hun kernactiviteit doen.



Nog mooier is dat een dergelijk proces ook een manier is om in een buurt solidariteit te kweken. Zo heb ik wat ik maar zal duiden als een ‘’zeer Hollandse’’ medewerker van de UvA die in Kantershof woont met een universitaire opleiding bereid gevonden te helpen de aanvraag op te stellen. Die kwam afgelopen week op een avond langs. Zo knoop je ‘’werelden’’ aan elkaar in een buurt. Ook een lid van ons Kernteam van Hart voor de Kbuurt die in wereld van ‘’coaching’’ zit en een HBO opleiding heeft, wilde het wel doen en heeft er naar gekeken.



Ik schrijf deze email om te delen dat beide het (nog) niet gefixt hebben. Het bleek te complex. Dat is natuurlijk allemaal begrijpelijk en ik weet zeker dat voldoende aanvragen jullie wel bereiken om je geld kwijt te kunnen...En ze hebben allebei aangegeven het nog wel weer te willen proberen, maar gewoon meer tijd nodig te hebben...maar toch ….dat geeft me aan dat er best wel een hobbel is….Hoe krijgen we (als maatschappij) nu geld bij de onderkant van de samenleving, juist bij dit soort initiatieven. Zou het niet mooi zijn als er een fonds is in Zuidoost die daarvoor is en die ‘’Fonds voor Zuidoost’’ zou heten?


Is er niet een soort ‘’invulbrigade’’ te bedenken om het proces om te draaien, die op afroep beschikbaar is en langskomt? (En voor alle duidelijkheid, dat is dus echt een andere propositie dan ‘’je kunt bij Venzo of Pozo een afspraak maken'' mocht het verschil niet helder zijn, dan bel me gerust voor uitleg! ) En dat kan ook op suggestie van heel iemand anders zijn die een initiatief gespot heeft wat ondersteuning verdient. Dus dat er twee opties zijn op jullie website: A het aanvraagformulier en B ‘’stuur svp iemand langs’’ waar je misschien B1 net als bij de KvK -website een datum/tijd kunt selecteren waarna iemand met kennis en kunde om een project ‘’te packagen’’ langs komt of B2 ‘’maak een afspraak met me’’


Dan zou het ook zo kunnen zijn dat er dan sowieso ter plekke eerst een kleine standaard ‘’scan/intake’’ van het initiatief gemaakt wordt, ook al is/blijkt het initiatief niet geschikt voor een aanvraag, dan is die scan er sowieso er wel. Dat is dan bv makkelijker dan op de MEAX zelf een profiel aanmaken. Waarmee er aan jullie kant door jullie een overzicht gemaakt kan worden van allerlei initiatieven die plaatsvinden, op locatie en op categorie filterbaar...die op een geo-kaart als een soort ‘’tapijt’’ van zuidoost weergegeven kunnen worden. Misschien wel samen met Venzo ea instanties. Zo snijdt het mes aan twee kanten want wordt ook inzichtelijk en ontsluitbaar wat er allemaal gebeurt lokaal, en per categorie, en kan meer verbinding tot stand komen…



Het is maar een idee,



Heel hartelijke groet,



Mike Brantjes


4 april 2019

Hoe krijg je mensen naar de stembus...





Vorige week nam de Stadsdeelcommissie Zuidoost een charmant advies aan wat aanbeval meer mensen naar de stembus in Zuidoost te bewegen,  helaas met een hoog ''wishful'' gehalte en weinig echte verbeterpunten. Het is wat vreemd terwijl er een grassroots plan is wat alleen maar tegenwerking ontvangt. Het is een onderwerp wat ons al langer aan het hart gaat. Hoe geeft je een stem aan mensen die normaal geen stem hebben. Vorig jaar namen we, met velen, dan ook actie als grassroots initiatief, probeerden iets prachtigs  zetten, en kregen vervolgens ALLE tegenkrachten die het overheidsapparaat kon mobiliseren over ons heen ...

Het is misschien goed nog even te delen wat we vorig jaar met #GoVoteVoorZuidoost in dat kader zoal probeerden:



Vorig jaar is namelijk een hele strategie ontwikkeld en uitgeprobeerd op basis van wat werkt vanuit marketing optiek, om mensen tot de stembus te bewegen. Niet alleen op de functionele as maar ook op de emotionele as..


1 #GoVoteVoorZuidoost met als ‘’tussenmerk’’ dus ’’Zuidoost’’ waar mensen een band mee hebben. mensen zijn immers TROTS op Zuidoost, die trigger inzetten. ‘’stemmen doe je om Zuidoost weer een stem te geven’’ om het uit het zuiver functionele te halen.











2 Dat ondersteunen met een multimediale campagne...van print tot social media , zoals het op de foto gaan en doordelen van het grote logoplakaat door mensen in hun netwerk..en die zelf daarmee ambassadeurs worden om anderen in hun netwerk tot stemmen aan te zetten.





3 Creëren van een netwerk van tussen-organisaties - die eigen acties uitvoeren richting hun achterban- die een heel andere bereik en band hebben met de samenleving dan een overheid die rechtstreeks met de burger probeert te communiceren. De groep die niet komt is JUIST de groep die de overheid niet weet te bereiken maar vaak wel in netwerkorganisaties banden hebben. We hebben een mooi netwerk opgezet...





4 ‘’Canned voorbeeld speeches’’ om te verspreiden naar de kerken zodat de voorgangers er aandacht aan kunnen geven met de juiste info...een soort guerrilla marketing..

5 We hebben vrijwilligers op pad gestuurd die foto’s van ALLE stembuslokaties in Zuidoost hebben verzameld, om deze als collage van foto’s op grote posters te kunnen printen, welke we vervolgens via een kappersnetwerk en kerken zouden verspreiden door zuidoost - met steeds de dichtsbijzijnde locaties omcirkeld op de poster - om aandacht te vragen maar ook zodat mensen meteen zien waar ze in hun eigen buurt allemaal terecht kunnen, en het thema ‘’#GoVoteVoorZuidoost’’ gaat leven in de omgevingen die er voor normale mensen, zoals Kerk en Kapper, toe doen.


6 We probeerden,met de woorden van Roy Ristie ‘je moet er een happening van maken die leeft in de samenleving in Zuidoost’’ de merkbeleving te ondersteunen door activiteiten eromheen te verzinnen, acties van op de markten staan tot brassbands die door de straten gaan.
7 We hebben transparantie geleverd over wat en dat er te kiezen voor de bewoners is door op een enkele pagina aanklikbare filmpjes aan te bieden van alle kandidaten BijlmerOost met standaard vragen erin. Zo komen - wat anders alleen ‘’namen’’ zijn- tot leven voor de kiezers. Iets wat in andere delen van de stad opmerkingen genereerde als ‘’wow,dat zouden we ook moeten doen’’Klik bijvoorbeeld maar eens op www.bit.ly/annewehkamp2018










8 We hebben ge-experimenteerd met een verKiezingsdebat in Bontekraai dat qua onderwerpen aansloot bij de dingen die echte mensen echt belangrijk vinden. Die onderwerpen hadden we in het buurtberaad in Januari 2018 voorbesproken zodat het de juiste onderwerpen waren ( en ook dingen die in het gebiedsplan stonden als voor het gebied belangrijk) en zodat mensen al warm liepen voor het debat. Door het in het lokale buurthuis te doen  was het ook heel laagdrempelig , ipv  de vaak conceptuele onderwerpen die de politici belangrijk vinden. en waar dan om de hete brei wordt heen gesproken en verschillen alleen op de millimeter zijn





 Een belangrijke innovatie was ook dat de politici letterlijk moesten gaan staan (een soort ren-je-rot'' noemde een van hen het) onder ''JA dat gaan we doen of NEE dat kunnen we niet waar maken. )  Daar maakten we dan foto's van. Afhankelijk van wie in de coalitie zou komen, kan zo visueel gemaakt worden welke onderwerpen waargemaakt worden als je waar op stemt
















Door deze output  als input voor het buestuurdakkoord te sturen geeft mensen het gevoel dat politici echt gaan doen wat ze beloven, en daar ook aan te houden zijn : http://bit.ly/inputbestuursakkoord






Veel deelnemende politici hebben gereageerd hoe het verKiezingsdebat eindelijk eens een ‘’van het volk’’ gebeurtenis was waar veel andere verkiezingsdebatten vaak conceptueel en voor een bovenlaag van de bevolking zijn.


En het resultaat? Veel van deze dingen zijn prachtige ideeen gebleven, wachten om uitgevoerd te worden. Het ambtelijk apparaat  heeft werkelijk alles in stelling gebracht, het hele instrumentarium van de hindermacht, om dit tegen te werken. Tot het punt dat we elkaar nu voor de rechtbank gaan zien. Wat wel is uitgevoerd, was tegen de klippen op, maar heeft wel laten zien ''dat het kan''

Als het afgelopen jaar de energie die in de ambtelijke  tegenwerking is gaan zitten, in plaats daarvan in het doorontwikkelen was gaan zitten, was zo'n charmante wishfull SDC advies misschien helemaal niet nodig en konden we echte stappen maken de achterkant van de samenleving naar de stembus te bewegen. Nog erger is nog zulke tegenwind het maatschappelijk initiatief nemers demotiveert . Ik kan echt NIEMAND nog aanraden zich in te zetten om mensen naar de stembus te krijgen, anders dan bijeenkomsten daarover organiseren om in platitudes te praten. Maar wie de handen uit de mouwen steekt, krijgt de volle laag aan over zich heen. Binnenkort voor de rechtbank.... Waar ik de griffie kosten vandaan moet halen weet ik ook niet maar we gaan door tot het gaatje en dan vallen we om...